دنیای دوپامین: رسیدن به تعادل در عصر زیادهروی
۱۸ مرداد ۱۴۰۵علاقهمندان به دنیای جذاب روانشناسی و علوم اعصاب، بدون شک کتاب دنیای دوپامین را به کتابخانه خود خواهند افزود! آنا لمکی، روانپزشک و نویسنده این کتاب، با تحقیقات گسترده خود در زمینه روانپزشکی و با بررسی مقوله «لذت» در مغز انسان، حاصل تجربیات علمی خود را در این کتاب پرفروش نیویورک تایمز برای مخاطبان شرح خواهد داد.
به گزارش پیام آشنا، این کتاب آموزنده، با نگاهی ویژه به مسئله اعتیاد و با شرح داستانهای واقعی از زندگی افراد مختلف، از عجایب دنیای اسرارآمیز ذهن پردهبرداری کرده است.
درباره کتاب دنیای دوپامین
اکنون در اثری متفاوت، خود را برای شنیدن داستانهایی واقعی، حیرتانگیز و متفاوت آماده کنید؛ داستان زندگی افرادی که برای چشیدن طعم تجربههای جدید و برای دستیابی به اندکی لذت بیشتر، مسیر زندگی خود را به کل دگرگون کردهاند و یا حتی در مواردی به ورطه نابودی کشاندهاند! آنا لمکی (Anna Lembke)، نویسنده کتاب دنیای دوپامین (Dopamine nation: finding balance in the age of indulgence) از راز ذهن انسان و تلاش آن برای دستیابی به «لذت» و از ارتباط ویژه این فرایند مهم با مقوله «درد» سخن خواهد گفت.
نویسنده در این کتاب، به شرح مفصلی از روند شکلگیری حس لذت در ساختار مغز خواهد پرداخت؛ روندی که ما را به سالهای دیرینه زیست انسان به روی کره خاکی میبرد؛ درست به روزی که اولینبار، هورمونی که امروزه آن را دوپامین مینامیم در سیستم عصبی او شروع به ترشح کرد. این هورمون سرآغاز احساسی بود که تا به امروز همچون فرمان یک ماشین، کنترل بسیاری از رفتارهای انسان را به دست دارد. آنا لمکی در کتاب خود، یعنی دنیای دوپامین پس از بررسی ویژه هورمون لذت در بدن انسان، به ابعاد گستردهی آن در جهان مدرن خواهد پرداخت؛ جهانی که هر روزه در آن صدها وسیله و عامل متنوع برای تولید بیشتر هورمون دوپامین یافت میشود.
اکنون سؤال اصلی اینجاست: آیا وضعیت انسان در عصر جدید و با وجود هزاران هزار دلیل برای شاد بودن، همچنان رو به بهبودیست؟ اکنون وقت آن رسیده تا محققِ کتاب دنیای دوپامین، تجربیات خود از سالها حضور در فرایند درمان بیماران درگیر با اعتیاد را با ما در میان بگذارد. آنا لمکی به ما خواهد گفت که چگونه انسانهای بسیاری، با وجود امکان زندگی سالم، مغلوب عادات مخربی همچون استفاده از مواد اعتیادآور میشوند یا بهعبارتی خود را اسیر پاداشهای مغز در برابر دریافت لذت میکنند. کتاب دنیای دوپامین در فصلهای بعدی نگرش خود را گسترش میدهد و به مخاطب یادآوری میکند که چگونه بسیاری از ما همچنان با وجود تلاش برای زندگی سالم، به عادات و رفتارهای اشتباه دیگر اعتیاد پیدا کردهایم یا به بیان دیگر، هربار در برابر تقاضای ذهنی خود برای سیگار کشیدن و یا خوردن غذای چرب سر فرود میآوریم! کتاب دنیای دوپامین بار دیگر پاسخ این مسئله را در جهان مغز و هورمونها جستوجو خواهد کرد و در تلاشی جدید به کمک ما خواهد آمد تا با آگاهی بیشتر از روند فعالیت مغز و دستورات ذهنی، زندگی شیرینیتری را برای خود بسازیم و اینبار دست دوستی خود را بهطرف سلامتی و البته «لذت» بیشتر، دراز کنیم.
این کتاب اولینبار در سال ۲۰۲۱ منتشر شد و نسخه فارسی آن با تلاش انتشارات مازیار و ترجمه محمداسماعیل فلزی به دست علاقهمندان دنیای روانشناسی رسید.
جوایز و افتخارات کتاب دنیای دوپامین
• در فهرست پرفروشترین نیویورک تایمز
• در فهرست پرفروشترینهای لسآنجلس تایمز
نکوداشتهای کتاب دنیای دوپامین
• درخشان، قانعکننده و هوشمندانه! ( بت میسی، نویسنده)
• خوانندگانی که به دنبال تعادل در زندگی هستند، به این راهنمای آموزنده و جذاب رجوع خواهند کرد. (پابلیشرز ویکلی)
• این کتاب طرز تفکر ما در مورد مفاهیمی همچون بیماریهای روانی، لذت، درد، پاداش و استرس را بهطور اساسی تغییر میدهد. (دانیل لویتین، نویسنده)
کتاب دنیای دوپامین برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب آموزنده و جذاب را به دوستداران دنیای خودشناسی و علوم اعصاب و روان و همچنین کسانی که قصد دارند به دنبال راهحل کاملی برای اصلاح عادات خود باشند، پیشنهاد میکنیم.
در بخشی از کتاب میخوانیم
موشهایی که از نظر ژنتیکی مبتلا به اعتیاد هستند بعد از ۴ هفته پرهیز از مصرف الکل به محض آنکه دوباره به الکل دسترسی پیدا کنند به نوشیدن مفرط بازمیگردند، گویی هیچگاه الکل را ترک نکردهاند. همین پدیده در مورد موشهایی که غذاهای پرکالری در دسترس آنها بوده و به پرخوری معتاد بودهاند دیده میشود. در موشهایی که از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به مصرف مفرط اجباری نیستند، این اثر به شکل خفیفتری دیده میشود.
در مطالعات حیوانی روشن نشده که آیا این مصرف مفرط بعد از یک دوره پرهیز، خاص مواد پرکالری مانند غذا و الکل است و در مورد مواد فاقد کالری مانند کوکائین صادق نیست یا آیا عامل اصلی زمینه ژنتیکی موشهاست؟
حتی وقتی امکان ادامه مصرف در حد متوسط وجود داشته باشد، بسیاری از بیماران میگویند کار خستهکنندهای است و در نهایت بیشتر آنها ترجیح میدهند در درازمدت بهطور کامل از مصرف مواد دوری کنند.
آیا در مورد بیمارانی که معتاد به مصرف غذا هستتند نیز این نکته صادق است؟ یا در مورد کسانی که معتاد به تلفن همراه هستند؟ یا در مورد کسانی که به مصرف مواد یا داروهایی اعتیاد دارند که ترک کامل آنها امکان ندارد؟
این سوال که چگونه میتوانیم راه میانه را در پیش گیریم در زندگی امروزی اهمیت بسیار دارد. ما با انبوه کالاهایی روبرو هستیم که ما را مستعد مصرف مفرط اجباری (ولو نه در حد اعتیاد) میکنند.

خبرهای مرتبط
- غلبه بر شیطان — ۲۱ شهریور ۱۴۰۵
- فلسفه قهوه — ۲۰ شهریور ۱۴۰۵
- اجازه نده هر چیزی روی تو تاثیر بگذارد — ۱۸ شهریور ۱۴۰۵
- طرح بازاریابی کسب و کارهای کوچک — ۱۷ شهریور ۱۴۰۵
- معاملهگر ICT — ۱۳ شهریور ۱۴۰۵
- تاثیر: روانشناسی متقاعدسازی — ۱۱ شهریور ۱۴۰۵
- جوجه اردک زشت درون — ۱۰ شهریور ۱۴۰۵