«مهری»؛ روایتی از دلتنگی در عصر بحران‌های دیجیتال

از یک اتفاق واقعی تا یک اثر سینمایی

ایده نخستین «مهری» زاده یک داستان عینی و ملموس است، تجربه‌ای که خود کارگردان در دوران اخیر و طی فرازونشیب‌های سیاسی-اجتماعی کشور از سر گذرانده است. حامد نصرآبادیان، نویسنده، تهیه‌کننده و کارگردان این اثر که پیش‌تر نمایش «جامپ کات» را در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه برده و مشاور طراحی حرکت در نمایش‌های «هفت»، «ایلوژن» و «بک استیج» بوده است، درباره شکل‌گیری ایده فیلم می‌گوید: «ایده مهری» از یک تجربه شخصی شکل گرفت. در روزهایی که اینترنت قطع شده بود، امکان مشاهده مادرم را از طریق دوربین نصب‌شده در خانه از دست دادم. مادرم که ۸۵ سال دارد و به دلیل کهولت سن و بیماری به سختی حرکت می‌کند، همان روزها چند ساعت روی زمین افتاده بود و هیچ راهی برای اطلاع از وضعیتش نداشتم. آن لحظه فهمیدم که برای بعضی خانواده‌ها، اینترنت فقط یک سرویس ارتباطی نیست، گاهی تنها راه اطمینان از سلامت عزیزانشان است.

ماجرا از آنجا آغاز می‌شود که پیرزنی تنها در منزل، توسط پسرش از طریق دوربین‌های مداربسته تحت نظر و مراقبت قرار دارد. این نظارت از راه دور، پلی امن و آرامش‌بخش بین مادر و فرزند است، اما با قطع ناگهانی اینترنت، این پل ارتباطی فرو می‌ریزد و پیرزن در یک بحران بی‌سابقه روحی و عاطفی دست‌وپا می‌زند. نکته جالب توجه آنکه بخش قابل‌توجهی از تصاویر فیلم، برگرفته از تصاویر واقعی دوربین‌های مداربسته منزل مادر کارگردان است. این رویکرد مستندگونه، نه‌تنها به فیلم جلوهای صمیمی و باورپذیر می‌دهد، بلکه مرز بین داستان و واقعیت را در هم می‌آمیزد و مخاطب را بی‌واسطه با فضای تعلیق و دلواپسی همراه می‌کند.

بازتاب سه بحران بزرگ در یک روایت کوتاه

«مهری» صرفاً یک روایت عاطفی نیست، بلکه آینه تمام‌نمای روزهای پرالتهاب اخیر ایران است. نصرآبادیان با اشاره به سه مقطع حساس زمانی، یعنی جنگ دوازده‌روزه، اتفاقات دی‌ماه و تهدیدات و تنش‌های ناشی از جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونیستی، به این نکته اذعان دارد که در تمامی این برهه‌ها، قطعی مکرر و طولانی اینترنت به یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های مردم تبدیل شده بود. فیلم «مهری» در بستری نمادین، نشان می‌دهد که قطع اینترنت صرفاً به معنای از دست دادن سرگرمی یا اطلاعات نیست، بلکه می‌تواند به معنای از دست دادن «امنیت روانی» و «ارتباط عاطفی» با عزیزترین اعضای خانواده باشد، به‌ویژه وقتی صحبت از سالمندان جامعه باشد. او معتقد است اگرچه پیامدهای اقتصادی اختلال اینترنت همواره مورد توجه قرار گرفته، اما آسیب‌های روانی و انسانی آن کمتر روایت شده است.

ارکستر حرفه‌ای در پشت صحنه فیلم

آنچه «مهری» را از یک فیلم ساده به اثری شاخص تبدیل می‌کند، حضور تیمی کاملاً مجرب و نام‌آشنا در پشت صحنه آن است. مهم‌ترین افتخار این گروه، حضور رضا حیدری در مقام صداگذار است، هنرمندی که امسال موفق شده است دعوت‌نامه رسمی آکادمی اسکار را دریافت کند. حضور حیدری در پروژه «مهری» نشان از سطح کیفی بالای اثر دارد، به‌ویژه که در فیلمی با محوریت «قطع ارتباط»، صدا و فضای شنیداری نقشی کلیدی در انتقال حس انزوا و دلتنگی ایفا می‌کنند.

در کنار وی، مهدی ایروانی به‌عنوان اصلاح‌گر رنگ، چشم‌انداز بصری فیلم را تنظیم می‌کند تا رنگ‌های سرد و گرم تصاویر دوربین مداربسته، حس و حال بحران را به مخاطب منتقل کند. بهزاد بختیاری آهنگساز فیلم، وظیفه سنگین ریتم‌دهی به این روایت تعلیق‌آمیز را بر عهده دارد و الهام معظمی گودرزی تدوین نهایی اثر را انجام داده است. تصویربرداری صحنه‌های بیمارستان نیز بر عهده سهند تیزباز بوده و ترجمه فیلم برای حضور در جشنواره‌های بین‌المللی توسط نسیبه جمشیدی شاهرودی، دکترای زبان و ادبیات انگلیسی، انجام شده است.

در بخش صداپیشگی صحنه‌های بیمارستان، سعید دولتی، حنانه جعفری‌نژاد و رامین صبوری همکاری داشته‌اند و با توجه به حساسیت‌های پزشکی کار و صحنه‌های احیا، از مشاوره‌های دکتر طیبه کریمی بهره گرفته شده است. همچنین مهری تیموری به عنوان بازیگر در این فیلم حضور دارد.

گفت‌وگو با سازنده، از چالش‌های تولید تا اتمام پروژه

بر اساس آخرین پیگیری‌ها از گروه تولید، هم‌اکنون کار بر روی مرحله حساس صداگذاری و میکس نهایی در جریان است و تدوین نهایی فیلم به اتمام رسیده است. نصرآبادیان در گفت‌وگویی صمیمی با اشاره به نزدیکی به پایان راه اظهارکرد: با تلاش شبانه‌روزی همکاران، پیش‌بینی می‌کنیم به زودی نسخه نهایی فیلم بر روی میز تدوین آماده نمایش شود. فیلم «مهری» برگرفته از دل یک واقعیت تلخ و شیرین است و امیدوارم بتواند دغدغه مشترک بسیاری از خانواده‌های ایرانی را که در ایام اخیر مشابه این تجربه را داشته‌اند، به تصویر بکشد.

وی در ادامه افزود: ما سعی کردیم با تکیه بر تصاویر ساده اما تأثیرگذار دوربین‌های خانگی، بدون هیچ‌گونه شعارزدگی، صرفاً «حیات» را در یک خانه خلوت به تصویر بکشیم تا مخاطب خودش به این همذات‌پنداری برسد. چیدمان صداها و سکوت‌ها در این فیلم، نقش اصلی را در روایت خواهند داشت.

پیام اجتماعی «مهری» فراتر از یک فیلم کوتاه

در عصری که سرعت و اتصال، معیار اصلی پیشرفت محسوب می‌شود «مهری» یادآوری می‌کند که پشت هر کابل و موجی، قلب‌هایی می‌تپند که در نبود سیگنال، دچار وقفه‌ای عاطفی می‌شوند. این فیلم با نگاهی انسان‌گرایانه، توجه مسئولان و خانواده‌ها را به آسیب‌پذیرترین قشر جامعه یعنی سالمندان جلب می‌کند و هشدار می‌دهد که زیرساخت‌های ارتباطی، تنها به کار اقتصاد و اطلاعات نمی‌آیند، بلکه حفظ سلامت روانی افراد، به ویژه در شرایط بحران، وابسته به پایداری همین ارتباطات به‌ظاهر ساده است.

نصرآبادیان که پیش از این نیز حضور موفقی در جشنواره‌هایی در ایتالیا و ایالات متحده آمریکا داشته است، با «مهری» گامی فراتر از سینمای سرگرمی‌ساز برداشته و اثری خلق کرده که می‌تواند صدای بسیاری از خانواده‌های ایرانی باشد، خانواده‌هایی که در نبود سیگنال، ناگهان خود را در برابر اضطراب نادیده‌ای می‌بینند که تا پیش از این هرگز به آن نیندیشیده بودند.

با افتخار معرفی عوامل اصلی فیلم کوتاه «مهری»:

کارگردان و تهیه‌کننده: حامد نصرآبادیان

تدوین: الهام معظمی گودرزی

اصلاح رنگ: مهدی ایروانی

صداگذاری: رضا حیدری

موسیقی: بهزاد بختیاری

اپراتور تصویر: سهند تیزپاز

ترجمه: نسیبه جمشیدی شاهرودی

با حضور: مهری تیموری

صداپیشگان بیمارستان: سعید دولتی، حنانه جعفری‌نژاد، رامین صبوری

مشاور پزشکی: دکتر طیبه کریمی

با تشکر ویژه از: سعید دولتی برای همراهی و مشاوره‌های ارزشمندش