ایران قواعد بازی را تعیین می‌کند

با این حال، این اقدام غربی‌ها با واقعیت‌های عملی ایران همخوانی ندارد. حسن بهشتی‌پور، کارشناس مسائل بین‌الملل، می‌گوید: «اجرای بندهای پیش‌نویس قطعنامه عملاً غیرممکن است؛ به ویژه پس از حملات آمریکا و اسرائیل به تاسیسات تحت نظارت آژانس که روند پادمانی را مختل کرده است.» به گفته او، ایران اکنون با موقعیت واقعی خود قادر است چارچوب همکاری جدیدی با آژانس تعریف کند و شورای حکام را ملزم به پذیرش شرایط خود سازد.
نماینده دائم ایران در آژانس، رضا نجفی، اقدامات آمریکا و سه کشور اروپایی را «سوء استفاده از سازوکارهای بین‌المللی برای تحمیل دیدگاه‌های غیرمنطقی و قلدرمآبانه» توصیف کرد و هشدار داد که تصویب پیش‌نویس قطعنامه به همکاری‌های جاری آسیب خواهد زد. وی افزود: «این اقدامات هیچ تغییری در وضعیت اجرای پادمان در ایران ایجاد نمی‌کند و تنها دیپلماسی هسته‌ای را پیچیده‌تر خواهد کرد.»
خبرنگار وال‌استریت‌ژورنال، لارنس نورمن، نیز در شبکه اجتماعی «ایکس» تاکید کرده که هیچ ارجاعی به شورای امنیت سازمان ملل یا قطعنامه عدم پایبندی علیه ایران در دستور کار فعلی نیست. به گفته او، فضای حاکم بر نشست این است که «به دیپلماسی زمان داده شود» و غرب فعلاً قصد تشدید بحران را ندارد. با این حال، وی هشدار داده که در صورت ادامه محدودیت دسترسی بازرسان آژانس و گزارش‌دهی ناقص ایران، ممکن است این وضعیت در ماه‌های آینده تغییر کند.
ایران و آژانس پیشتر در قاهره به توافقی درباره بازرسی‌ها دست یافته بودند، اما غرب با تلاش برای فعال‌سازی سازوکار اسنپ‌بک، این توافق را به خطر انداخت. ایران اعلام کرده بود که در صورت فعال‌سازی این سازوکار، توافق قاهره دیگر کارایی نخواهد داشت و حق خود برای واکنش مقتضی محفوظ است.
نشست هفته جاری شورای حکام بدون بررسی نظارت بر توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ برگزار می‌شود؛ چرا که اعتبار قطعنامه ۲۲۳۱ در ۱۸ اکتبر به پایان رسیده و دیگر الزام قانونی برای نظارت بر اجرای آن وجود ندارد. دستور کار نشست شامل توافق پادمانی ان‌پی‌تی با ایران، اجرای پادمان‌ها در کره شمالی، سوریه و بررسی موضوعات ایمنی و امنیت هسته‌ای در اوکراین خواهد بود.
کارشناسان معتقدند که تمرکز غرب بر فشار سیاسی، راه حل‌های سازنده را مختل می‌کند، در حالی که ایران با پایبندی به چارچوب‌های قانونی و دیپلماتیک، نه تنها از حقوق خود دفاع می‌کند بلکه موقعیت خود را به‌عنوان بازیگری قدرتمند در عرصه بین‌المللی تثبیت می‌سازد. به عبارتی، پرونده هسته‌ای ایران اکنون به نقطه‌ای رسیده که موضع تهران در تعیین قواعد همکاری با آژانس، برتری دیپلماتیک آن را نشان می‌دهد و تلاش غرب برای فشار صرف، بیش از آنکه موثر باشد، شکست خود را تضمین خواهد کرد.