۶۷ کودک دبستانی، نمایندگان کوچک آب در گلشهر

کارگاه با چند پرسش ساده شروع شد: «چرا باید در مصرف آب صرفه‌جویی کنیم؟»، «اگر آب تموم بشه چی می‌شه؟»
دست‌ها یکی‌یکی بالا رفت. بعضی از بچه‌ها شعر خواندند، بعضی از نوشته‌هایشان را درباره آب آوردند. بعد نوبت نقاشی دیواری رسید؛ دیواری سفید که پر شد از رنگ و آبی و خورشید و رود و لبخند. روی هر تکه از دیوار، ردِ تصوری بود از آبی که قرار است حفظ شود.
نسترن کیوان‌پور؛ مدیر اجرایی پویش «نجات قطره‌ها»، در حاشیه برنامه گفت: «ما اینجا روایت‌گر وضعیت آبیم، اما از زبان بچه‌ها. آن‌ها خودشان باید تصمیم بگیرند که چطور از آب مراقبت کنند. ما نمی‌خواهیم آموزش بدهیم، می‌خواهیم گفت‌وگو کنیم. همین گفت‌وگوهاست که به درک واقعی می‌انجامد.»
او تأکید کرد که رویکرد پویش، بر پایه‌ی تسهیلگری اجتماعی است؛ یعنی آموزش از دل تجربه و بازی. «وقتی با زبان کودک حرف می‌زنیم، وقتی آموزش در قالب شعر، رنگ و بازی می‌آید، ماندگارتر می‌شود. هدف ما این است که از همین نسل، شهروندانی مسئول‌تر در قبال آب و طبیعت بسازیم.»
در پایان برنامه، بچه‌ها قول دادند که از امروز «نمایندگان آب» باشند؛ نمایندگانی که مراقب‌اند هیچ قطره‌ای بی‌دلیل هدر نرود.
پویش «نجات قطره‌ها» به همت پایگاه خبری هزار و یک شهر، با حمایت مالی شرکت رنگ نیپون و همکاری شرکت آب منطقه‌ای البرز برگزار می‌شود. این پویش تلاش دارد با روایت‌گری، آموزش خلاق و مشارکت مردمی، فرهنگ مصرف بهینه‌ی آب را از دل مدرسه‌ها و کودکان آغاز کند.

ندا قربانی