حمله به علم؛ امضای شکست یک ابرقدرت پوشالی

ترامپ و سیاست جنون؛ از ادعا تا فروپاشی عقلانیت

رفتارهای دونالد ترامپ در سال‌های اخیر بارها با بی‌ثباتی و تصمیمات هیجانی همراه بوده، اما حمله به یک مرکز علمی، سطح تازه‌ای از افول عقلانیت در سیاست آمریکاست. این اقدام نه‌تنها فاقد ارزش نظامی است، بلکه نشان‌دهنده نوعی آشفتگی در محاسبات راهبردی است؛ جایی که تصمیم‌گیران، از سر استیصال، مرز میان هدف نظامی و غیرنظامی را به‌کلی حذف می‌کنند.

رژیم صهیونیستی؛ تکرار الگوی فرار رو به جلو

برای رژیم صهیونیستی نیز این اقدام چیز جدیدی نیست؛ تاریخ این رژیم مملو از حمله به اهداف غیرنظامی برای جبران ناکامی‌های میدانی است. وقتی در میدان نبرد دستاوردی حاصل نمی‌شود، ساده‌ترین و در عین حال رسواترین گزینه، هدف قرار دادن مراکز بی‌دفاع است. دانشگاه شریف در این چارچوب، نه یک هدف، بلکه قربانی یک راهبرد شکست‌خورده است.

حمله به غیرنظامیان؛ سقوط کامل مشروعیت

هدف قرار دادن دانشگاه، یعنی عبور کامل از همه خطوط قرمز. این اقدام را نمی‌توان با هیچ منطق نظامی یا امنیتی توجیه کرد. حمله به مراکز علمی، فرهنگی و زیرساخت‌های غیرنظامی، مصداق روشن جنایت و نشانه سقوط کامل مشروعیت اخلاقی و سیاسی عاملان آن است. این همان نقطه‌ای است که ادعاهای حقوق بشری غرب، به یک نمایش مضحک تبدیل می‌شود.

ترس از پیشرفت ایران؛ دلیل واقعی حمله

آنچه در پس این حمله قرار دارد، نه قدرت، بلکه ترس است؛ ترس از پیشرفت علمی ایران. هدف قرار دادن زیرساخت‌های فناوری و داده، نشان می‌دهد که دشمن به‌خوبی می‌داند میدان واقعی رقابت، دیگر صرفاً نظامی نیست، بلکه علم و فناوری تعیین‌کننده آینده است و دقیقاً به همین دلیل، به جای رقابت، مسیر تخریب را انتخاب کرده است.

دانش را نمی‌توان بمباران کرد

این تصور که با حمله به ساختمان‌ها می‌توان جریان علم را متوقف کرد، خطایی راهبردی است. تاریخ بارها نشان داده که علم، با فشار و تخریب از بین نمی‌رود، بلکه ریشه‌دارتر می‌شود. دانشگاه‌ها با اراده نخبگان زنده‌اند، نه با بتن و فولاد. هر حمله‌ای از این دست، در عمل به تقویت انگیزه و انسجام بیشتر منجر خواهد شد.

نشانه‌های افول آمریکا و متحدانش

این حمله را باید در یک تصویر بزرگ‌تر دید؛ تصویری از افول تدریجی آمریکا و متحدانش. قدرتی که زمانی ادعای مدیریت جهان را داشت، امروز به جایی رسیده که برای نشان دادن حضور خود، به اهداف غیرنظامی حمله می‌کند. این نه نشانه اقتدار، بلکه علامت پایان یک دوره و آغاز افول است.

پاسخ واقعی؛ پیشرفت، نه انفعال

پاسخ به چنین اقداماتی صرفاً در میدان نظامی خلاصه نمی‌شود. مهم‌ترین پاسخ، تداوم و شتاب‌بخشی به مسیر پیشرفت علمی است. بازسازی سریع، تقویت زیرساخت‌ها و حمایت از نخبگان، همان ضربه‌ای است که می‌تواند این راهبرد شکست‌خورده را بی‌اثر کند.

رسوایی به جای دستاورد

در نهایت، حمله به دانشگاه شریف نه یک پیروزی، بلکه یک رسوایی بزرگ برای آمریکا و رژیم صهیونیستی است. این اقدام بیش از هر چیز، ضعف، ترس و بن‌بست راهبردی آن‌ها را عیان کرد. تاریخ نیز، همان‌طور که بارها نشان داده، چنین لحظاتی را نه به‌عنوان قدرت‌نمایی، بلکه به‌عنوان نشانه‌های سقوط ثبت خواهد کرد.