فرار سرمایه و رکود تولید؛ نتیجه تمرکز صرف بر کنترل تورم

گفتنی است که سرمایه میلیون‌ها نفر از مردم که به امید مشارکت در تولید و ارزش‌آفرینی ملی وارد بازار سرمایه شدند، متاسفانه در حال فرسایش است و بسیاری از فعالان اقتصادی هشدار می‌دهند که بی‌توجهی به این روند، می‌تواند به تهدیدی جدی برای بنگاه‌های تولیدی و ثبات مالی کشور تبدیل شود.
اما در چنین فضایی، اظهارنظرها درباره امکان آزادسازی سهام عدالت به معنای گشودن دریچه‌ای تازه بر فشار فروش تلقی می‌شود. بازار، در شرایطی که از مازاد عرضه و کمبود خریدار رنج می‌برد، توان پذیرش حجم جدیدی از فروش را ندارد و این اقدام، ممکن است به اُفت بیشتر شاخص‌ها و کاهش اعتماد عمومی بینجامد.
در این راستا فرید موسوی نماینده مجلس شورای اسلامی با تاکید بر ارزش دلاری بازار سهام ایران که در سال ۹۹ بیش از ۴۵۰ میلیارد دلار برآورد می‌شد،می گوید؛ در واقع سطحی که آخرین‌بار در سال ۹۸ تجربه شد پایین تر از این رقم بوده و کاهش شدید، تنها اعداد و ارقام بر روی کاغذ نیست، بلکه بازتابی از بی‌اعتمادی و خروج تدریجی سرمایه واقعی از چرخه تولید است.
این نماینده مجلس ضمن اشاره به سیاست های کنترل تورم از طریق نگهداشت نرخ‌های بهره بالا تاکید می کند؛ادامه سیاست کنترل تورم از طریق نگهداشت نرخ‌های بهره بالا، در شرایط رکود فعلی می‌تواند تبعات سنگینی برای تولید کشور داشته باشد.
عضو کمیسیون اقتصادی ضمن تاکید بر تقویت بنیه صنایع کوچک و بزرگ، می گوید؛ تمرکز صرف بر سیاست‌های پولی، به تضعیف بنیه صنایع کوچک و متوسط، توقف گردش نقدینگی و در نهایت، فرار سرمایه ها منجر می‌شود.
موسوی با بیان اینکه کنترل تورم نباید به بهای نابودی ظرفیت‌های تولید تمام شود، تاکیدمی‌کند؛‌ وضعیت فعلی، هم به کاهش سرمایه‌گذاری داخلی و هم مانع جذب سرمایه‌گذاران خارجی خواهد شد که این شرایط نیازمند پیگیری های و تصمیمات هماهنگ،جدی است.
وی با تاکید بر اینکه بورس در ماه‌های اخیر نشانه‌هایی از رکود عمیق را بروز داده است،یادآورمی‌شود؛ارزش معاملات روزانه کاهش یافته، موج خروج حقیقی‌ها ادامه دارد و سهام بنیادی نیز از فشار فروش در امان نمانده‌است، کارشناسان این شرایط را حاصل ترکیب چند عامل می‌دانند و سیاست‌های انقباضی پولی، نبود نقدینگی در سمت تقاضا و عدم اطمینان نسبت به آینده اقتصادی کشور مشهود است.
وی در ادامه تاکید می کند؛در کنار این وضعیت دشوار، محدودیت‌های بودجه‌ای، تشدید تحریم‌ها، تورم مزمن و تأثیرات غیرمستقیم جنگ‌های منطقه‌ای نیز بر پیچیدگی شرایط اقتصادی افزوده است،اما برخی مدیران اجرایی از تداوم تلاش‌ها برای حفظ شتاب پروژه‌های زیرساختی یاد می کنند؛این تلاش که اگرچه قابل تقدیر است، اما بدون ثبات مالی و بازار سرمایه پویا، پایدار نخواهد بود.
در پایان موسوی خاطرنشان می‌کند؛در حال حاضر بازار سرمایه بیش از هر زمان دیگر نیازمند تصمیمات هماهنگ، سیاست‌های حمایتی و بازسازی اعتماد است و رهایی از وضعیت کنونی تنها با درک واقع‌بینانه از نقش بورس در اقتصاد تولیدمحور و بازتعریف تعامل میان سیاست پولی، بودجه‌ای و صنعتی ممکن می شود،چرا که نمی توان با تصمیمات مقطعی یا شعارهای آرامش‌بخش اقتصاد کشور را مدیریت کرد.

محبوبه بیدکی